Aravot.am-ը գրում է.
«Ամեն անհատ ինքն իր հոգու, մտայնության ու աշխատասիրության չափով ստեղծում է մի դաշտ, որ ուրիշը չի կարող անել». Հայաստանի գրողների միությունում տեղի ունեցավ ՀԳՄ նախկին նախագահ Լևոն Անանյանի ծննդյան 80-ամյակին նվիրված հիշատակի հանդիսությունը։
Նոյեմբերի 10-ին Հայաստանի գրողների միությունում տեղի ունեցավ հրապարակախոս, թարգմանիչ, «Գարուն» ամսագրի և « Ապոլոն» հրատարակչության երկարամյա ղեկավար, ՀԳՄ նախկին նախագահ Լևոն Անանյանի ծննդյան 80-ամյակին նվիրված հիշատակի հանդիսությունը։
Միջոցառմանը բացման խոսքով հանդես եկավ ՀԳՄ նախագահ Էդվարդ Միլիտոնյանը՝ հիշելով.
«Լևոն Անանյանի հետ ծանոթացել ենք դեռևս Մանկավարժական ինստիտուտում աշխատելու տարիներին, որից հետո մեր ուղիները միացան «Գարուն» ամսագրում։ Նա արվեստի և պոեզիայի բաժնի վարիչն էր. նրա հետաքրքրությունն արվեստի նկատմամբ պատահական չէր, քանի որ նույնիսկ դիպլոմային աշխատանքն էր նվիրված թատերական աշխարհին։ «Գարուն»-ում նա անընդհատ շարժման մեջ էր՝ գնում էր թատերական ներկայացումների, հանդիպումների և հոդվածներ պատրաստում։ Այդ տարիներին «Գարուն»-ում հրապարակախոսությունը միշտ առաջնային դիրքերում էր, և Վարդգես Պետրոսյանի դրած լավ ավանդույթի համաձայն՝ սուր, պրոբլեմատիկ հոդվածներ հրապարակելը ամսագրի մենաշնորհն էր»։
Միլիտոնյանն առանձնահատուկ անդրադարձավ հրատարակչական ու խմբագրական դժվար տարիներին՝ շեշտելով.
«Ամեն անհատ ինքը իր հոգու չափով, իր մտայնության չափով, աշխատասիրության չափով ստեղծում է մի դաշտ, որ ուրիշը չի կարող, որևէ մեկը չի կարող այդ անհատին փոխարեն անել։ Եվ Լևոնը հենց այդ դաշտի տերն էր, իր ստեղծած դաշտի, որը շարունակեց երկար տարիներ «Գարուն»-ում աշխատելիս և հետո խմբագիր եղած ժամանակ՝ արդեն տանելով այն պատերազմական ու դժվար ժամանակներում։ Բայց երբ Լևոնը դարձավ «Գարուն» ամսագրի խմբագիր, նա նաև ստեղծեց « Ապոլոն» հրատարակչությունը, որը հրատարակում էր որակյալ թարգմանական գրականություն՝ փրկելով ու պահպանելով գրական կյանքը այն ծանր շրջանում, երբ պետական գրահրատարակչությունը չնչին միջոցներով էր սահմանափակվում»։
Մանրամասները՝ սկզբնաղբյուր կայքում